Tijd

Begin van de lente, 15 maanden voorbij.. Zo wisselend als het weer is, zo voel ik mij. Dan weer zon, dan weer regen, dan weer wind, dan weer stil. Verleden, heden en toekomst, het is een chaotische brij. Mijn depressie zwelt dan weer aan, zakt dan weer af. Er is veel gaande en ik knok… Ik merk inmiddels ook de patronen van mijn hormonen. Wat dat betreft vind ik een ritme, het ritme van de golven. Ik houd er rekening dat ze me overspoelen. Ik schrik niet meer van een regenbui, maar verschuilen wil ik me dan wel. Voor mezelf, voor de buitenwereld, in afwachting tot het weer beter gaat. Rouwen; het is geen fase, het is geen keus. Het enige dat ik te kiezen heb is hoe ik er mee om ga. Toegeven, vechten of vluchten… ik wissel het lekker een beetje af, hihi. Nooit saai met mij! Zoals het weer hier in Nederland…

Vanmorgen hoorde ik twee liedjes op de radio. ‘Vandaag’ van Bløf:

Hier is de lijst met dingen

Die je nog had willen doen

Hier is de schoenendoos

Met 1 miljoen herinneringen

Aan wat we deden

En wie we zijn geweest

En wie we nu zijn

Dat zit er ook in…

Als je denken wilt aan vroeger

Dat is okee

Maar niet te vaak

Denk liever aan vandaag

Hier is je koffer

Met schone kleren en een pak

Hier is het tasje

Met tandpasta en aftershave

En wat we deden 

En wie we zijn geweest

En wie we nu zijn

Dat zit er ook in…

En als je denken wilt aan vroeger

Dat is okee

Maar niet te vaak

Denk liever aan vandaag.

Denk liever aan vandaag.

Liever aan vandaag

Hey alles is goed

En niemand blijft alleen

Hey het is mooi zo

Hier ging het heen

We zien je nog graag…

Hier is een wekker

Voor als je eens de tijd niet weet

En een kompas 

Voor als je echt een keer naar huis toe wilt

Wat we deden

En wie we zijn geweest

En wie we worden

Dat zal blijken vroeg of laat

Als je denken wilt 

Aan wat had kunnen zijn

Dat is okee

Maar denk liever aan vandaag

Denk liever aan vandaag.

Denk liever aan vandaag.

Denk liever aan vandaag.

En ‘Als er nooit meer een morgen zou zijn’ van Marco Borsato:

Als er nooit meer een morgen zou zijn

En de zon viel in slaap met de maan

Heb je enig idee wat het met je zou doen

Als je nog maar een dag zou bestaan?

Zou je hart zich weer vullen met vuur?

Van de eeuwige schaamte bevrijd

Keek je niet meer benauwd naar de klok aan de muur?

Kwam je los uit de greep van de tijd
Zouden zorgen niet langer je leven bepalen

En had je voor angst geen ontzag?

Als je held of heldin van je eigen verhalen

Al was het dan maar voor een dag

Zou de toekomst niet langer je denken beheersen

En leefde je voor het moment

Met een luisterend oor voor het kind in jezelf

Zou je eindelijk weer zijn wie je bent

We verbannen de dromen naar morgen en later

Maar doet het je stiekem geen pijn?

Dat je dan pas zou doen wat je altijd al wou

Als er nooit meer een morgen zou zijn

We verbannen de dromen naar morgen en later

Maar doet het je stiekem geen pijn?

Dat je dan pas zou doen wat je altijd al wou

Als er nooit meer een morgen zou zijn

En zo bewandel ik mijn dagen, op en af, met hoop en verlangen, met plezier en geluk en met verdriet en pijn. Allemaal even waardig, allemaal even gelijk. Het hoort bij mij, dat begin ik in te zien. De nieuwe Martine, soms weemoedig terug kijkend op de oude, maar zij is er nog maar deels. Het gaat niet goed, het gaat niet slecht, het gaat…

“Vandaag ben ik gaan lopen en waar ik gelopen heb is van nu af aan een weg”

met een kindje in mijn hand, een kindje in mijn hart en een kindje in mijn hoofd…íedere dag weer opnieuw…overleven..nu.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s